Do czasu niszczycielskich nalotów bombowych w 1944 r. serce dzielnicy Walle stanowiła przędzalnia juty. Wokół zakładu powstało osiedle robotnicze, do którego licznie napływali pracownicy z ziem polskich. Podtrzymywaniu ich katolickich praktyk i tradycji służyła obok kościoła Mariackiego również szkoła o charakterze wyznaniowym. W języku potocznym tę część miasta nazywano walleńskim Watykanem (Waller Vatikan).

W księdze jubileuszowej wydanej z okazji 25-lecia przędzalni juty można znaleźć fotografie, które zdradzają sposób postrzegania pracowników pochodzących z Europy Wschodniej przez kierownictwo fabryki. Na jednym ze zdjęć pozują cztery kobiety w tradycyjnych strojach. Podpis pod wizerunkiem redukuje te osoby do „typów robotnic”.

Zdający się nie mieć końca kondukt żałobny wyrażał solidarność mieszkańców Bremy z czterema polskimi rodzinami, których córki zostały zastrzelone w katolickiej szkole St. Marien. Zamach wywołał w całych Niemczech falę komentarzy o charakterze religijno-politycznym. Jego sprawcę, Heinza Schmidta, uznano za niepoczytalnego.

Abraham Juda Flamm urodził się w polskich Jastkowicach. W 1904 r. przybył do Bremy, gdzie początkowo utrzymywał się z handlu ulicznego. W 1920 r. nabył parcelę przy Hastedter Heerstraße. Jako ceniony śpiewak udzielał się podczas nabożeństw gminy żydowskiej w dzielnicy Sebaldsbrück. W 1941 r. zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau.